Saat Kulesi'nin yıkılmasını isteyen Berk, "O orada durdukça acımız kabuk bağlamayacak" dedi.
ADIYAMAN - 6 Şubat 2023 depremlerinde Adıyaman’ın Göçer Apartmanı’nın enkazından 27 saat sonra çıkarılan Ayşe Taşar Berk, o karanlık anları ve kaybını ilk kez bu sözlerle anlattı: "Artık hiçbir şey korkutamaz beni. Çünkü yaşadığım en büyük korkuyu yaşadım."
Depremde eşi Vehbi Usta (49) ile 17 yaşındaki kızı Meryem ve 13 yaşındaki kızı Hayrunisa’yı kaybeden Berk, yaşadığı tarifsiz acıyı, öfkeyi ve hayata tutunma mücadelesini PERRE’ye anlattı.
"Bombalandığımızı Sandım"
Deprem anını "Adıyaman bombalandı, savaş çıktı sandım" sözleriyle tarif eden Berk, ilk sarsıntıda evin gözlerinin önünde yıkıldığını ve eşinin vefat ettiğini hissettiğini söyledi. İkinci depremi enkaz altında yaşayınca olanları anladığını belirten Berk, "27 saat açlık, susuzluk hissetmedim. Sadece 'Dışarıda insanlar var mı? Neden kimse gelmiyor? Kızlarım yaşıyor mu?' diye düşündüm. Sürekli bağırdım, onların sesini duymak için" dedi.
"Umudumu Kestiğim Anda Kepçenin Sesini Duydum"
Kurtarılma anını da anlatan Berk, "Ben çıkarıldığımda kepçenin sesini duydum. Umudu kestiğim andı. 'Kimse var mı?' diye seslendiklerinde ben sadece kızlarımın sesini dinlemek istedim. Çünkü onların yaşayıp yaşamadığını merak ediyordum" ifadelerini kullandı. Ailesinden Antalya’dan gelen bir ekibin kendisini çıkardığını, eşinin ve kızlarının cansız bedenlerine ise saatler sonra ulaşıldığını aktardı.
"Saat Kulesi Yıkılsın, Acımız Kanıyor"
Göçer Apartmanı’nın hemen yanındaki Saat Kulesi’nin artık kendisine sadece acıyı hatırlattığını vurgulayan Berk, "Orada durduğu sürece acımız kabuk bağlamayacak, sürekli kanayacak. Balkondan kızlarımın okuldan gelişini izlediğim o anlar geliyor aklıma. Oradan geçemiyorum, geçmek de istemiyorum. Yıkılması taraftarıyım" dedi.
"Kızlarımın Adını Yaşatmak İstiyorum Ama..."
Kızlarının anısını yaşatmak için bağışlarla iki ana sınıfı yaptırdığını ve sınıflara kızlarının isimlerinin verildiğini anlatan Berk, şimdi en büyük endişesini şöyle dile getirdi:
"Kolumu kaybettim, tedavim sürüyor ve çalışamıyorum. O okul kırsal bir mahallede, yardıma muhtaç. Artık oraya maddi destek veremiyorum. Tek korkum, onların adına yaptırdığım sınıflara ihanet etmek. Umarım onların adını hep yaşatırım."
Depremin ardından fiziksel ve ruhsal yaraları sarmaya çalışan Ayşe Taşar Berk’ün tek isteği ise, yaşadığı kaybın ve çektiği acıların asla unutulmaması ve benzer ihmallerin bir daha asla yaşanmaması.
